Mijn verhaal

Bijna 9 miljoen mensen in Nederland hebben te maken met één of meerdere chronische ziekten. Dat komt neer op zo’n 52% van de Nederlandse bevolking. Zelf ben ik één van die personen. Ik heb namelijk diabetes.

Heel lang heb ik gewoon mijn leven geleid als ieder ander van mijn leeftijd op dat moment. Ik wist dat ik met diabetes werd geboren en toen drie maanden in het ziekenhuis met insuline was behandeld. Maar daarna was het over en ik ben er nooit meer op gecontroleerd. Totdat ik op mijn 22e een ketoacidose kreeg en de diagnose diabetes type 1 kreeg. Omdat ik snel goed in te stellen was met insuline spuiten, pakte ik mijn leven als student en later als communicatie­adviseur gewoon weer op. Na 5 jaar bleek ik wel al complicaties aan mijn ogen te hebben. Dat vond ik wel vreemd, maar ik werd ervoor behandeld met laser en daar liet ik het bij.

Maar op mijn 30e veranderde mijn hele leven toen ik zwanger raakte. Doordat ik steeds bleef overgeven, raakten mijn bloedsuikers continu ontregeld. Zelfs sondevoeding en een dieet van vloei­baar voedsel hielpen niet. Ik kon niets binnenhouden en viel tien kilo af. Het heeft er uiteindelijk toe geleid dat mijn dochter met 28 weken geboren werd. Hoewel het met haar goed is gekomen, had ik zowel fysiek als mentaal een behoorlijke deuk gekregen. Sinds mijn zwangerschap verkeerde ik op gezette tijden in een soort bubbel van spanning en angst met het gevolg dat ik weer ging overgeven en mijn bloedsuikers over de kop gingen. 2,5 jaar lang heb ik geprobeerd om daarover heen te komen met allerlei therapieën. Niets hielp. Uiteindelijk liet ik mezelf opnemen in een kliniek voor onverklaarde klachten, waar ik leerde om de regie over mijn eigen leven te nemen, mijn grenzen te bewaken en naar mijn lichaam te luisteren. Als herboren kwam ik een klein half jaar later thuis.

Mijn onderbuikgevoel groeide dat mijn verhaal niet klopte. Dat ben ik gaan uitzoeken.

Dat ging drie jaar goed. Maar een simpele buikgriep zorgde in 2015 voor een flinke terugval in mijn angstklachten. Alles wat ik had geleerd was ik kwijtgeraakt en daarmee het vertrouwen in mezelf en mijn lichaam. Door het volgen van EMDR-therapie kwam ik toen pas toe aan het verwerken van mijn traumatische zwangerschap. Ik werd daardoor getriggerd op mijn eigen onderbuikgevoel dat mijn verhaal niet klopte. Want: hoe kon het dat ik bij mijn geboorte diabetes had, toen 22 jaar niet, en daarna weer wel met al die gekke complicaties? Ik ben het gaan uitzoeken en zocht contact met de twee artsen die mij na mijn geboorte hadden behandeld. Zij bevestigden mijn gevoel en stimuleerden me om DNA-onderzoek te laten doen. Een jaar later kwam het bericht uit Engeland dat ik een zeer zeldzame vorm van neonatale diabetes heb door een genafwijking. Sindsdien ben ik gestopt met het spuiten van insuline en overgestapt op het slikken van medicijnen. Mijn diabetes is daarmee veel beter onder controle.

Fysiek voelde ik me dus al snel veel beter. Maar mentaal had ik nog een flinke hobbel te nemen. Ik was zo bezig geweest met het vechten tegen mijn chronische ziekte en met de mening van anderen en kon het niet verkroppen dat ik niet gewoon kon werken. Pas toen ik me eindelijk realiseerde dat ik mezelf hiermee alleen maar zieker maakte, en zag wat voor verkeerde boodschap ik hiermee aan mijn dochter gaf, ging de knop om. Door de situatie te accepteren zoals het is, kwam de rust terug in mijn hoofd en lijf. Ik leerde kijken naar wat ik wél kan binnen de gegeven omstandigheden en er ontstond ruimte voor nieuwe kansen. En dat is ook wat ik wil uitdragen. Ik ben mijn ervaringen gaan opschrijven en heb eind 2018 mijn boek Ik ben niet van suiker gepubliceerd. En nu werk ik vanuit mijn eigen praktijk LeefKrachtig als leefkrachtcoach voor mensen met een chronische ziekte.

Het hebben van een chronische ziekte betekent niet automatisch dat je geen waardevol leven kunt hebben.

Ik wil met mijn verhaal laten zien dat je met nog zulke ellendige dingen geconfronteerd kunt worden, zoals het krijgen van een chronische ziekte, maar dat dat niet automatisch betekent dat je geen waardevol leven kunt hebben. Het gaat erom hoe je ermee omgaat. Je hebt zelf de regie. Door er op een positieve manier naar te kijken en te accepteren wat er is, gaat het vaak vanzelf al beter. Ertegen vechten heeft geen zin, dat kost alleen maar negatieve energie en maakt je klachten alleen maar erger. Focus op wat je wel kunt, waar je dankbaar voor bent en wat je belangrijk vindt in het leven dat je hebt. Dáár zit de winst. Dat is wat ik iedereen met een chronische ziekte gun en wil leren. Het is mijn missie om bij te dragen aan een positief leven voor mensen met een chronische aandoening.

Worstel jij ook met een chronische aandoening? Neem dan contact met me op. Dan kijken we samen of mijn coachaanbod iets voor jou is.